Τα αρθρωτά οχήματα με άξονα έχουν πλευρική και διαμήκη επεκτασιμότητα, επομένως οι βασικές διεπαφές δεσμεύονται μπροστά, πίσω, αριστερά και δεξιά του αμαξώματος του οχήματος. Επιπλέον, οι προδιαγραφές διεπαφής είναι συνεπείς για μονάδες αξόνων του ίδιου τύπου.
Τα αρθρωτά οχήματα αξόνων χρησιμοποιούν γενικά ένα κεντρικό πλαίσιο με επίπεδο-πλέον μονής μεγάλης δέσμης, το οποίο αποτελείται από την κύρια δοκό, τις εγκάρσιες δοκούς, τις πλάκες στήριξης, τις πλευρικές διαμήκεις δοκούς και άλλα εξαρτήματα. Αυτή η δομή μπορεί να φιλοξενήσει μεγάλα υδραυλικά συστήματα ανάρτησης και αξόνων-ελαστικών, να μειώσει αποτελεσματικά το συνολικό ύψος του οχήματος και να μεγιστοποιήσει τη συνολική αντοχή και ακαμψία του οχήματος.
Διασταύρωση μεγάλης δοκού
Πλαϊνή διαμήκης δοκός Πλάκα στήριξης εγκάρσιας δοκού
Η κύρια δέσμη ενός υδραυλικού ρυμουλκούμενου δεν χρησιμεύει μόνο ως το κύριο στοιχείο που φέρει-το φορτίο, αλλά συχνά λειτουργεί και ως δεξαμενή αέρα και σε ορισμένα οχήματα ενσωματώνει ακόμη και μια λειτουργία αποθήκευσης λαδιού.
Λειτουργία αποθήκευσης αέρα της μεγάλης δέσμης σε υδραυλικά ρυμουλκούμενα: Αυτός ο σχεδιασμός μειώνει την ανάγκη για πρόσθετες δεξαμενές αέρα. Δεδομένου ότι το πάχος της πλάκας διαφόρων τμημάτων του πλαισίου του ρυμουλκούμενου είναι σημαντικό και η πίεση του αέρα πέδησης του ρυμουλκούμενου είναι γενικά περίπου 10 Bar, η αντοχή του χάλυβα και των συγκολλήσεων υπερβαίνει κατά πολύ την πίεση του αέρα, αποτρέποντας αποτελεσματικά τις διαρροές αέρα. Επιπλέον, ο ενεργός όγκος αέρα της κύριας δέσμης είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτόν των τυπικών αποκλειστικών δεξαμενών αέρα, αποφεύγοντας αποτελεσματικά την ανεπαρκή πίεση πέδησης που προκαλείται από επαναλαμβανόμενο φρενάρισμα. Διάφορα εξαρτήματα φρένων μπορούν επίσης να τοποθετηθούν στην κύρια δέσμη, παρέχοντας άνετη παροχή αέρα και εξοικονομώντας χώρο εγκατάστασης.
Σε ορισμένα τρέιλερ, η δεξαμενή υδραυλικού λαδιού είναι επίσης εγκατεστημένη στο εσωτερικό της μεγάλης σκάλας, καθιστώντας τη συνολική δομή του οχήματος πιο συμπαγή. Ο κινητήρας και το κιβώτιο ελέγχου μπορούν να τοποθετηθούν στο μπροστινό ή στο πίσω μέρος του οχήματος χωρίς να επηρεάζεται η λειτουργία των δύο-φορέων κολόνας και των ράβδων ρυμούλκησης.
Δεδομένου ότι τα υδραυλικά ρυμουλκούμενα μεταφέρουν φορτίο διαφορετικών μεγεθών και βαρών, τα μήκη τους επίσης διαφέρουν. Τα παραδοσιακά οχήματα μεταφοράς, με σταθερά αμαξώματα, παρουσιάζουν μόνο μια προβλέψιμη τάση παραμόρφωσης μετά τη φόρτωση. Ωστόσο, εάν ένα αρθρωτό όχημα με άξονα ήταν ένα ενιαίο, άκαμπτο αμάξωμα, η στάση του φορτίου θα ποικίλλει ανάλογα με το φορτίο. Επομένως, είναι επιθυμητό μετά από κάθε φόρτωση, το όχημα να διατηρεί μια συνολική κατάσταση επιπέδου, διασφαλίζοντας σταθερή απόδοση σε όλες τις λειτουργίες.
Λόγω της σπονδυλωτής φύσης αυτών των οχημάτων, μπορούν να προστεθούν πρόσθετες φλάντζες-ή να μειωθούν οι υπάρχουσες ροδέλες-στις διασταυρώσεις μεταξύ των μονάδων. Αυτό επιτρέπει στις συναρμολογημένες μονάδες να έχουν μια ελαφριά κλίση προς τα πάνω ή προς τα κάτω, προσαρμόζοντας τα διαφορετικά φορτία φορτίου και διασφαλίζοντας ότι το όχημα παραμένει επίπεδο συνολικά μετά τη φόρτωση.
Όσο για τη ρύθμιση του κάμπερ, το κάμπερ είναι περίπου ένα τόξο αλλά όχι τέλειος κύκλος. Επομένως, ανεξάρτητα από το πώς φορτώνεται το φορτίο, το όχημα δεν μπορεί ποτέ να είναι τέλεια επίπεδο. μπορεί να γίνει μόνο όσο πιο κοντά γίνεται. Η απαιτούμενη κάμπερ ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος και το βάρος του φορτίου, την απόσταση μεταξύ των σημείων στήριξης και τον αριθμό των αξόνων. Οι ρυθμίσεις της καμπίνας πρέπει πάντα να γίνονται εντός των ορίων ασφαλούς φορτίου του οχήματος, βελτιστοποιώντας τη ρύθμιση όσο το δυνατόν περισσότερο.
Γενικά, το προστιθέμενο πάχος του στελέχους σε κάθε άρθρωση δομοστοιχείων, πάνω από την πλάκα βάσης, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 20 mm. Διαφορετικά, η γωνία εκτροπής μιας μεμονωμένης μονάδας μπορεί να γίνει πολύ μεγάλη, γεγονός που μπορεί να εμποδίσει τη σωστή τοποθέτηση των πείρων τοποθέτησης ή να δυσκολέψει τη διέλευση των μπουλονιών σύνδεσης μέσα από τις οπές και των δύο μονάδων. Αυτά τα ζητήματα μπορεί να οδηγήσουν σε ατυχήματα φόρτωσης. Οι ακατάλληλα τοποθετημένες ακίδες τοποθέτησης μπορούν να δώσουν στους χειριστές την εσφαλμένη αίσθηση ότι η διάταξη του οχήματος έχει ολοκληρωθεί. Κατά τη διάρκεια της πραγματικής φόρτισης, οι ακίδες αποτυγχάνουν να παράσχουν αντίσταση στρέψης, μεταφέροντας ολόκληρη τη ροπή στους συνδετήρες της μονάδας, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει συστροφή ή σπάσιμο των συνδετήρων, οδηγώντας σε κατάγματα του οχήματος. Απαιτείται εξαιρετική προσοχή!